devil

Heart, Mind and Soul (หัวใจ, จิตใจ และ ตัวตน)

{By Jaehodevil}

Part 2   วันที่ใคร ๆ ก็มีนัด

เช้าวันใหม่อันสดใสของใครหลาย ๆ คน เพราะวันนี้เป็นวันหยุดอ่ะดิ ว่าแต่วันหยุดแบบนี้ใครไปทำอะไรที่ไหนนา

“ชางมินนนนนน!!!!!!!!! จุนซูซูซูซูซู!!!!! ตื่นเดี๋ยวนี้เลยนะ”เสียงที่ติดออกห้าวๆ ของร่างบางตะโกนปลุกน้อง ๆ ที่ตอนนี้กำลังฝันหวานอยู่...เชื่อเลยชางมินต้องฝันถึงเค้กเมื่อ 2 วันก่อนอยู่อย่างแน่นอน...ก็เล่นละเมอ...เค้กจ๋า...เค้กที่รักของมิน...ส่วนจุนซูคงกำลังฝันว่าไม่มีแมว ก็หมามาคลอเคลียที่หน้า...แต่หารู้ไม่ว่านั้นมันคือชางมิน

“จะตื้นได้หรือยังงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!”แจจุงตะโกนอีกครั้ง

 “อะไรคร๊าบ...พี่แจจุง”ชางมินตื้นขึ้นมาพร้อมอาการงัวเงีย...กำลังฝันว่าจะได้กินเค้กแล้วเชียว

“นี้มันกี่โมงกี่ยามแล้ว...ตื้นเดี๋ยวนี้เลย”แจจุงบอกชางมิน ก่อนที่ชางมินจะหันไปปลุกจุนซูที่นอนอยู่

“พี่จุนซู ตื่นได้แล้วครับ พี่แจจุงมาปลุกเราแล้ว”ชางมินพูดพลางดึงผ้าห่มที่จุนซูใช้คลุ่มตัวอยู่

“จะรีบตื่นไปไหน วันนี้เป็นวันเสาร์นะ ก็ต้องพักผ่อนสิ”จุนซูพูดจบก็นอนต่อ

“เออใช่...วันหยุดก็ต้องพักผ่อน”ชางมินก็พลอยเป็นไปกันจุนซู

“ถ้าใครไม่ตื่น วันนี้ไม่ต้องไปไหนเลย มีนงมีนัดก็ไม่ต้องไป”แจจุงพูดจบก็เดินออกจากห้องน้อง ๆ ไป ชางมินกับจุนซูได้ยินว่ามีนัดก็รีบลุกทันที ก็ชางมินมีนัดกะเด็กโรงเรียน SM นี้นา ส่วนจุนซูน่ะหรอ...ก็วันนี้คุณยูชอนจะมารับไปซื้อของอะไรนี้แหละ...ชางมินกะจุนซูก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำทันที

ที่จริงบ้านนี้มีด้วยกัน 5 คน อีก 2 คนก็คือพ่อแม่ของจุนซู แต่ตอนนี้ท่านเปิดร้านอาหาร ท่านจึงไปพักอยู่ที่นั้น ที่จริงจุนซูจะได้นอนสบาย ๆ คนเดียว แต่กลับที่จะเลือกนอนกับชางมิน เพราะอะไรน่ะหรอ ก็เพราะจุนซูกะชางมินกลัวผีอะดิ แจจุงก็เลยให้ 2 คนนี้นอนด้วยกัน เพราะถ้าเค้านอนอีกคนมีหวังไดเบียดกันตายแน่นอน

#  Oh why... ココロはまた空回り 感じて My heart, mind and soul Oh why... そんなに澄んだ瞳で 僕を見るの? #

เสียงโทรศัพท์ของแจจุงดังขึ้น ขณะที่แจจุงกำลังเตรียมของที่จะไปร้าน

“อันยองฮาเซโย”

“แจจุงหรอ...ฮยองจุนนะครับ”

“อื้ม...มีไรหรอ”

“คือ...วันนี้แจจุงว่างมั้ย”

“อืม...ก็น่าจะว่างนะ ทำไมหรอ”

“แจจุง...มาหาเราที่โรมแรมที่เรานัดได้มั้ย”

“อื้ม...ได้สิ...แล้วฮยองจุนเป็นอะไรหรือเปล่าทำไม่เสียงเหมือนไม่ค่อยสบายเลย”

“เอ๋อ...เราไม่ได้เป็นอะไรหรอก....คะ...แค่เจ็บคอน่ะ”

“หรอ...งั้นแค่นี้นะ”

“ครับ แล้วเจอกันนะครับ”

“อื้ม”แจจุงพูดจบก็วางสายไป ก่อนหันไปตะโกนบอกลิง 2 ตัว (ตะโกนตั้งแต่เช้า สงสารแจอ่ะ)

“ชางมินนน!! จุนซูซูซูซู!! พี่ไปที่ร้านก่อนนะ”

“คร๊าบบบบบ/ฮะ!!~”แจจุงส่ายหน้าอย่างระอาก่อนเดินไปที่ร้าน

*********************************************************************

ที่โรงเรียน SM

“นี้ ยุนโฮ เมื่อ 2 วันก่อนนะฉันเจอจุนซูว่ะ แมร่ง คนไรน่ารักชิบ”ยูชอนเอ๋ยขึ้นขณะที่กำลังนั่งพักจากการซ้อมบอล

“จุนซู? จุนซูไหนว่ะ”ยุนโฮทำหน้างง ๆ

“แกนิ จุนซูคนที่ฉันเคยเล่าให้ฟังไง”

“คนไหน?”

“ก็คนที่ฉันช่วยเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อนไง”

“อ๋อ คนนั้นน่ะหรอ...แล้วยังไง”

“ก็ฉันเจอเค้า เมื่อไหร่ก็ยังน่ารักเหมือนเดิม”

“ฉันก็เห็นทุกคนที่แกจะม้องก็น่ารักหมดนั้นแหละ”

“แต่จุนซูฉันจริงใจว่ะ”ยูชอนพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง จนยุนโฮอดหันไปมองไม่ได้...ก็ยูชอนน่ะ เพลย์บอยจะตายไป ม้องสาวไปวันๆ ที่ไม่คิดจริงจังกับใคร ไหงเป็นงี้วะ

“มองไม...ไม่เชื่อหรือไง คนนี้ฉันจริงจัง และจริงใจ”

“เออ...ฉันเชื่อ”ยุนโฮพูดจบก็วิ่งไปที่สนามบอล...ที่จริงยุนโฮไม่มีเวลาว่างขนาดที่จะมาเตะบอลกะเพื่อนๆ ได้หรอก เพราะงานที่บ้านเยอะจนไม่มีเวลาส่วนตัวเลยด้วยซ้ำ แต่วันนี้เกิดอยาก (ย้ำว่าอยาก) ว่างซะงั้น ก็เลยขอเลขาส่วนตัวมา

***********************************************************************

 ที่ร้านอาหาร  กริ้ง กริ้ง

“เชิญครับ”แจจุงเอ๋ยต้อนรับลูกค้า “รับอะไรดีครับ”แจจุงถาลูกค้า

“ขอกิมจิ 2 ที่ครับ”ลูกค้าบอกแจจุง

“รอสักครู่นะครับ”แจจุงบอกก่อนเดินไปในครัว และไม่นานแจจุงก็ออกมาพร้อมแกงกิมจิที่แสนอร่อย 2 ที่

“ได้แล้วครับทานให้อร่อยนะครับ”แจจุงพูดจบก็เดินออกไปจากโต๊ะ เพื่อให้ลูกค้าได้มีความเป็นส่วนตัว

“แจจุง วันนี้คนก็ไม่ได้เยอะอะไร ไม่จำเป็นต้องมาช่วยอาหรอก”เสียงชายคนหนึ่งเอ๋ยขึ้น...พ่อจุนซูนี่เอง

“ไม่เป็นไรครับอา ยังไงผมก็ว่างครับ”

“อาล่ะเหนื่อยแทนแจจุงจริง ๆ จุนซูวันนี้ก็ไม่มาที่ร้านแทนที่จะมาช่วยกัน”พ่อจุนซูบ่นหาจุนซู

“วันนี้จุนซูมีนัดน่ะครับ”แจจุงตอบ

“แล้วเราไม่มีนัดหรอ”คุณอาถามแจจุง

“มีครับ ก็บ่ายๆ น่ะครับ”

“ตอนนี้ก็บ่ายแล้วนะ รีบไปเถอะ เดี๋ยวคุณฮยองรอ”

“งั้น แจจุงไปก่อนนะครับ”แจจุงพูดจบก็เดินออกจากร้านไป แจจุงไม่สังเกตเลยว่ามีใครตามแจจุงอยู่

“คุณชายหรอครับ”เสียงชายชุดดำเอ๋ยขึ้นบอกปลายทางที่โทรหา

“ว่าไง คังอิน”  

“เป็นไปตามแผนแล้วครับ ตอนนี้กำลังไปที่โรงแรมครับ”

“อื้ม ดี งั้นตามต่อไป ฉันจะไปรอที่โรงแรม”

“ครับ”คังอินวางสาย ก่อนจะโทรไปบอกอีคนให้ไปทำตามแผน

“ทางนั้นเป็นไงบ้าง”

“ทางนี้กำลังไปได้สวย”

“งั้น เริ่มแผน 2 ได้เลยจ๊ะ ที่รัก”

“นี้ ระวังปากบ้างก็ดีนะ”

“คร๊าบบบบบบ”บอกก่อนวางสายแล้วเริ่มทำตามแผนที่วางกันไว้

********************************************************************************

ที่ร้านเครื่องประดับ

“คุณยูชอนมาที่นี้ทำไมครับ”จุนซูเอ๋ยตามยูชอน

“นี้ ไม่ต้องเรียกเราว่าคุณก็ได้ เรียกยูชอนเฉยๆ เหอะ”

“อื้ม...ยูชอน”จุนซูเรียกอย่างเขิน ๆ

“ที่ถามว่ามาที่นี้ทำไม ก็มาซื้อเครื่องประดับอ่ะดิ”ยูชอนตอบก่อนเดินของในร้าน จุนซูเองก็เดินดูไปเรื่อยๆ มีที่ถูใจบ้าง และไม่ถูกบ้าง

“เอาชิ้นนี้ครับ”เสียงยูชอนบอกเจ้าของร้าน...คงได้ของแล้วสินะ

“อยากได้มั้ย เห็นจ้องตั้งนาน”ยูชอนเอ๋ยขึ้น เพราะเห็นจุนซูจ้องสร้อยจี้รูปหัวใจ 2 เส้นที่เหมือนกัน

“มันก็สวยดี แต่แพงน่ะ จุนซูไม่มีเงินซื้อหรอก”จุนซูบอก...ก็มันเป็นความจริงอ่ะ สร้อยอะไรสวย แต่แพง ตั้ง 95000 วอนแหนะ

“เดี๋ยวเราซื้อให้”

“ไม่เป็นไรหรอกยูชอน”จุนซูบอกยูชอน

“ไม่อยากได้หรอ”

“ไม่อยากได้แล้ว”จุนซูบอก...อยากได้อยู่หรอก แต่ไม่อยากรบกวนยูชอน

“ของที่สั่งได้แล้วครับ”พนักงานที่ร้านเดินมาหายูชอนแล้วยื่นของให้

“เท่าไหร่ครับ”

“500000 วอนครับ”พนักวานบอกก่อนรับบัตรเครดิตจากยูชอนเดินไปที่เค้าเตอร์

“งั้น จุนซูไปรอที่หน้าร้านก่อนนะ เดี๋ยวเราตามไป”ยูชอนหันไปบอกจุนซู จุนซูพยักหน้าก่อนเดินออกไปรอยูชอนที่นอกร้าน เหมืนยูชอนกำลังพูดอะไรอยู่กับพนักงานี่ร้าน แต่จุนซูก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก ได้แต่มองไปรอบๆ...ห้างนี้ ใหญ่ใช่ย่อย ถ้าเดินมาคนเดียวมีหวังหลงทางแน่ แต่เค้าคงไม่มีทางมาเดินหลงที่ห้างนี้หรอก ก็เล่นของที่นี้แพงหูฉี่ขนาดนี้ คงไม่มีปัญญามาเดินหรอก

“ซู...จุนซู!!”

“ยะ...ยูชอน...ตกใจหมด”

“เป็นไร ยื่นเหม่ออยู่ได้ เรียกตั้งนาน”

“ก็คิดอะไรเรื่อยๆ น่ะ”

“แล้วคิดอะไรหรอ”

“ก็แค่คิดว่า...ชาตินี้คงไม่มีปัญญามาเดินห้างนี้หรอก”

“ทำไมล่ะ”

“ก็ที่บ้านจุนซูจนนี้นา”จุนซูบอก ยูชอนมองจุนซูก่อนจะชวนไปหาอะไรทาน

*********************************************************************************

ที่สวนสาธารณะ

“เอ่อ...ยูฮวาน”ชางมินเรียกคนตัวเล็กที่กำลังยืนโยนหินลงน้ำอย่างเมามันส์

“มีอะไรหรอชางมิน”คนตัวเล็กขานรับ พลางมองมาที่ชางมิน

“คือ...สุขสันวันเกิดนะ”ชางมินพูดพลางยื่นกล่องเล็ก ๆ ให้ยูฮวาน

“เอ่อ...ขอบคุณนะชางมิน”ยูฮวานตอบก่อนรับกล่องเล็กๆ นั้นมา “เปิดเดี๋ยวนี้ได้มั้ย อยากรู้น่ะ”ยูฮวานถามชางมิน

“แล้วแต่ยูฮวานสิ...ก็มันเป็นของยูฮวานแล้วนี้”

“งั้น เปิดนะ”มือเล็กๆ ของยูฮวานก็บรรจงเกะกล่องของขวัญที่ชางมินให้ พอเปิดดูก็ทำให้ยูฮวานตะลึง ก็ของข้างในมันก็คือ...

“ชอบมั้ย...มันอาจจะไม่ราคาแพงเหมืนแหวนวงอื่นๆ ที่นายใส่ แต่แหวนวงนี้ฉันตั้งใจซื้อให้นายเลยนะ”

“ชอบสิ...ชอบมากด้วย...ฮึก...”ยูฮวานตอบและพยายามกลั้นน้ำตาที่กำลังไหลออกมา

“ยะ...ยูฮวาน นายร้องไห้ทำไม”ชางมินตกใจที่จู่ๆ ยูฮวานก็ร้องไห้ เค้าเองก็ทำอะไรไม่ถูก

“อ๊ะ...”ก่อนที่ชางมินจะไดทำอะไรคนตัวเล็กก็โพลเข้ากอดชางมินทันที

“ขอบคุณนะชางมิน...ฮึก...เราแค่ไม่นึกว่า...ฮึก...ชางมินจะจำวันเกิดเราได้...ฮึก...ขอบคุณนะชางมิน”ยูฮวานบอกไปร้องไห้ไป

“ไม่เป็นไร ... วันสำคัญของคนสำคัญ ทำไมจะจำไม่ได้”ชางมินบอก แต่ประโยคหลังชางมินเลือกที่จะพูดเบาๆ ไม่อยากให้ยูฮวานคิดมากไปกว่านี้ เพราะแค่นี้เค้าก็รู้สึกว่ายูฮวานเหมือนจะรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับความรู้สึกของเค้าไม่มากก็น้อย

“ใส่ให้หน่อยสิ”ยูฮวานพละชางมินออก ก่อนยื่นแหวนให้ชางมิน และยื่นมือขวาให้ ชางมินหยิบแหวนมาก่อนบรรจงสวมลงที่นิ้วนางข้างขวาอย่างเบามือ

“พอดีเลย...ขอบคุณนะชางมิน จุ๊บ”ยูฮวานบอกแล้วหอมแก้มชางมินทีนึง ก่อนหันไปสนใจอยู่กับแหวนแล้วยิ้มอย่างมีความสุข

ชางมินก็ได้แค่ยืนมองยูฮวานที่กำลังสนใจแหวนมากกว่าคนให้...นายจะหวังอะไรชางมิน แค่เค้ามีความสุข แค่นี้ก็พอแล้วไม่ใช่หรอ

************************************************************************

มาแล้วคับสำหรับตอนที่ 2 ยังไงก็ฝากด้วยนะคับ ช่วยเม้นด้วยนะ

 

edit @ 27 Mar 2008 12:30:24 by demon